ادامه ...
--------------------------
14. تا چندین سال پس از شامگاه ساسانیان, آیین های نوروزی در ایران پنهانی و
خانوادگی برگزار می شد. از زمان عباسیان به سبب گسترش نفوز ایرانیان در
دستگاه خلفا, آییین های نوروز به این دستگاه راه یافت. در گزارش های تاریخی
آمده است که هارون الرشید, خلیفه ی نامور عباسی, هزاران سکه ی نقره در
نوروز سال 211 هجری, در شهر بغداد به بزرگانی که به دیدن او رفته بودند,
پیشکش داد.
دلبستگی ایرانیان به باورهای گذشته ی خود, نوروز را نمادی از
شکوه و شناسه ی ایرانی کرد. در سراسر روزگار پس از ساسانیان, حتا در زمان
خلیفه هایی که باور چندانی به این آیین ها نداشتند, نوروز برپا بود و
آشنایی و آگاهی فرمانروایان اموی و عباسی از آیین پیشکشدادن, نشان دهنده ی
گرایش فرمانروایان تازی به برگزاری نوروز است.
15. مردآویز زیاری
(مازندرانی) از قهرمانان ملی ایران که بر بخش های بزرگی از ایران زمین
فرمانروایی می کرد و اصفهان را به پایتختی خود برگزیده بود, کمر به برگزاری
آیین های ملی ایران همچون تیرگان, مهرگان, سده, و مهم تر از همه نوروز,
درست به مانند زمان ساسانسان, بست و در این راه سخت کوشی بسیار از خود نشان
داد.
